Verhalen

Gepassioneerde vakmensen vormen de ruggengraat van onze organisatie. Voor en achter de schermen hebben zij ook in 2017 bijzondere dingen gerealiseerd. Lees hier onze verhalen van onze medewerkers, vrijwilligers en donateurs. šŸ’­

Videoverhaal

Ab Welgraven, lid Raad van Toezicht GLK

Raad van Toezicht-lid Ab Welgraven vertelt over zijn inzet voor Geldersch Landschap & Kasteelen.

‘Samenwerking en lokale betrokkenheid’

“De Stichting Het Luntersche Buurtbosch, waarvan ik een aantal jaren voorzitter ben geweest, spant zich in voor het behoud van de ‘gemeenschappelijke achtertuin’ van Lunteren. In de omgeving van het bos heeft GLK ook de nodige bezittingen, waaronder het Wekeromse Zand. Zodoende sprak ik al regelmatig mensen van GLK. Toen er in 2010 een vacature in de Raad van Toezicht kwam, besloot ik te solliciteren.

We vergaderen een keer of vijf per jaar, soms vaker als er iets belangrijks speelt. Sinds 2012 zit ik ook in de auditcommissie die financieel toezicht houdt. GLK heeft zich als organisatie enorm ontwikkeld. De reputatie is erg goed; je krijgt niet zomaar zoveel donateursbijdragen en legaten.

Het stelt GLK in staat om de kwaliteit van haar bezittingen te handhaven en soms zelfs te verbeteren. Daarbij wordt bij voorkeur samenwerking gezocht met lokale partijen. Het vorig jaar afgeronde project de Goudsberg is daar een goed voorbeeld van. Dit West-Veluwse gebied draagt veel sporen van het verleden; die hebben we beter zichtbaar gemaakt en met elkaar verbonden. Tegelijk zijn de natuurwaarden versterkt, door wildakkers en rafelige overgangen van bos naar veld te maken en door wandelpaden te concentreren.

Als econoom geniet ik ervan dat het project met meer dan 1 miljoen euro ondersteund werd door ‘derde’ partijen, waarvan 1,5 ton door de Rijksdienst Cultureel Erfgoed. De rijksdienst richt zich meestal op objecten, maar dit ging om een gebiedsgerichte bijdrage. In het verlengde van het project ben ik nu betrokken bij de Muur van Mussert, ook een spoor uit het verleden. Samenwerking en lokale betrokkenheid zijn ook hier erg belangrijk.”

Videoverhaal

Bart Koonen, kasteelmedewerker

Kasteelmedewerker Bart Koonen over zijn veelzijdige werk in en om kasteel Hernen.

‘Bij GLK komen veel
dingen samen’

“Ja, ik heb best een druk leven. Een masteropleiding militaire strategie aan de KMA, deeltijdmilitair bij de Nationale Reserve, betaald medewerker én vrijwilliger bij GLK en ook nog van alles in de gemeentepolitiek in Berg & Dal…
Waarom GLK? Mijn ouders waren donateur. Ik bezocht regelmatig Gelderse kastelen en volgde de organisatie op Facebook. Toen ze in 2015 kasteelmedewerkers zochten, heb ik gesolliciteerd en kon ik bij kasteel Hernen aan de slag. Vorig jaar zijn de functies op de kastelen opnieuw ingevuld en moest ik soms op andere locaties bijspringen. Nu is alles goed bezet en zit ik meestal weer op Hernen.

Ik heb een grote passie voor geschiedenis en cultuur. Het is leuk om de verhalen over het kasteel aan bezoekers te vertellen. Voor mijn betaalde werk houd ik samen met collega’s en vrijwilligers het kasteel een aantal uren in de week open. We zorgen ervoor dat alles op rolletjes loopt. Daarnaast ben ik het aanspreekpunt voor vrijwilligers, begeleid ik verhuringen en huwelijken en zetten we met z’n allen nieuwe evenementen en projecten op touw. Als vrijwilliger werk ik op woensdagochtend in de historische moestuin die we in 2016 begonnen zijn.

Wat de toekomst gaat brengen, weet ik niet. GLK blijft zeker een optie. Geschiedenis en cultuur komen er zo mooi samen, net zoals de zorg voor de natuur. Zelf loop ik regelmatig langs de rivier en raap dan plastic op. Ik heb mijn hond Charny geleerd om plastic flesjes te zoeken. Hij is echt mijn maatje.”

Videoverhaal

Hans Puijk, huurder boerderij klein Kiefskamp

Huurder van een boerderij op landgoed Kieftskamp bij Vorden vertelt over zijn prachtige woonplek.

‘Het voelt hier altijd
als vakantie’

“Tot 2017 woonden we vijf jaar met plezier in een oud grachtenpand in het centrum van Zwolle. Mooi dicht bij de Librije en het theater. Maar op een gegeven moment wilden we naar buiten. We zijn toen maar eens wat gaan rondkijken in de omgeving.

Als je een stuk goed onderhouden ‘oud land’ zoekt zoals wij, kom je al snel bij landgoederen uit. Dus ook maar eens bij GLK geïnformeerd; daar kwam deze boerderij vrij. Op een zondag zijn we in de auto gestapt en gaan kijken. Neuzen tegen de ramen, even zitten op een tuinstoel… We werden meteen verliefd! Op maandag belden we dat we geïnteresseerd waren.

Je bent hier één met de weidse natuur en de stilte. Mijn vrouw en ik wonen hier met ons kind van drie jaar. Ik ben organisatieadviseur en werk deels vanuit huis en deels op kantoor. Je hebt hier het beste van twee werelden: werken en genieten. Het voelt eigenlijk altijd als vakantie. Zeker in de zomer als bekenden hier in de weitjes hun tent neerzetten. Mijn oudere kinderen komen ook regelmatig lang. Dan dwalen we samen rond, zoeken uilenballen of sjouwen door het bos.

GLK wil dat de boerderij zo goed mogelijk intact blijft. Dus geen dubbel glas. Ook de potstal, de hooiberg en het bakhuisje blijven zoals ze zijn. Maar er wordt ook goed meegedacht. De parketvloer verven en de badkamer opknappen, was geen probleem. En we mochten een paar dakramen maken. Ooit wilden we graag een huisje in het buitenland. Maar hier hebben we alles wat we willen.”

‘Genieten van de Gelderse natuur’

Jan Koelega,
Sint Maarten

“Onze liefde voor het Gelderse landschap stond niet in de sterren geschreven. Oorspronkelijk hadden we helemaal geen band met Gelderland: mijn vrouw is geboren in Voorschoten, mijn wieg stond in Rotterdam. Bovendien wonen we al sinds 1970 op de Nederlandse Antillen…

De reden om destijds te emigreren was gewoon ‘omdat we iets anders wilden’. Het werd Curaçao doordat ik daar de mogelijkheid kreeg om af te studeren als registeraccountant. Ik kreeg er een contract voor vier jaar, uiteindelijk zijn het er negentien geworden. Daarna zijn we naar Sint-Maarten verhuisd en daar wonen we nog steeds.

Voor mijn werk moest ik vaak naar Nederland. Steeds weer bij mijn ouders logeren bleek op den duur geen oplossing. Een huis kopen en dat voor langere perioden onbeheerd achterlaten, was ook geen optie. In 1981 stuitten we puur toevallig op recreatiepark Het Kerkeland in Garderen. Het park had een beheerder, permanent wonen was er niet toegestaan en het was helemaal omringd door bos. Kortom, perfect!

Een jaar of tien later werd onze aandacht getrokken door GLK en zijn we donateur geworden. Belangrijk bij die beslissing was de transparante, maar ook degelijke en op zijn tijd zakelijke manier van communiceren. Bijvoorbeeld via het publiceren van de jaarrekening.

We leven op het tropische Sint Maarten, waar het ’s winters gelukkig afkoelt tot 25 graden. Aan de randen van het eiland is weinig van de oorspronkelijke begroeiing over. In de heuvels is gelukkig nog veel oer-vegetatie, je kunt er heerlijk wandelen. We reizen geregeld naar Nederland, waar onze kinderen en kleinkinderen wonen. De donateurspas gebruiken we eigenlijk maar hoogst zelden. Maar we genieten wel ontzettend van de Gelderse natuur.”

‘Stel me graag op als luis in de pels’

Louis van de Geijn, lid redactieraad Mooi Gelderland

“Na 43 jaar bij De Gelderlander te hebben gewerkt, waarvan een aantal als hoofdredacteur, mocht ik in 2012 vervroegd met pensioen. Ik was nog veel te onrustig om achter de geraniums te kruipen of kranten te lezen… Het schrijven van twee boeken, een over de neergang van de regionale pers (Kranten, ego’s, kapitaal) en een over Louis Frequin (Krantenpaus. De oorlogen van Louis Frequin) bracht gelukkig soelaas.

Daarnaast besloot ik te reageren op een oproep om lid te worden van de redactieraad van Mooi Gelderland. Na een sollicitatiegesprek werd ik goedgekeurd, haha. We woonden destijds in Renkum, met veel natuur en bezittingen van GLK in de directe omgeving. Ik had enig gevoel bij het behoud van natuur en erfgoed en sinds ik zie wat daaraan te pas komt, des te meer.

De redactieraad van Mooi Gelderland denkt mee over de inhoud van het blad. Ik vind het belangrijk om de lezer in de gaten te houden, niet alleen de insider maar ook degene die wat verder van de organisatie afstaat. Mensen zijn geïnteresseerd in GLK maar niet per se in interne zaken. Ook stel ik me graag op als luis in de pels. Soms mag de inhoud best wat spannender, minder voorzichtig. Dat is nou eenmaal mijn journalistieke inborst.

Toen ik vicevoorzitter was van de Nederlandse Vereniging van Journalisten hebben we de discussie gevoerd of het blad Villamedia nog wel op papier moest verschijnen, in deze digitale tijd. Het antwoord was ja. De leden wilden toch regelmatig iets fysieks in handen hebben. Zo is het ook met Mooi Gelderland. Er blijft behoefte aan een magazine dat je door kunt bladeren. Het blad heeft een bijzondere waarde en je zou veel mensen verdriet doen als je er mee zou stoppen.”

‘Mijn werk is mijn passie’

Robert-Jan Dunselman, boswachter GLK

"Het jaar 2017 had voor mij en mijn collega-boswachters een mooie verandering in petto. Mijn werkgebied werd uitgebreid met de Loenermark, het Orderbos en landgoed Bruggelen!

De kleinschalige terreinen van De Gelderse Vallei, waar in 2002 ben begonnen, ken ik natuurlijk op mijn duimpje. Nu kreeg ik er een paar grootschalige gebieden bij. Aan de ene kant vond ik dat spannend, maar het voelde ook als een warm bad. Ik ben namelijk in die regio geboren en getogen.

Sinds vorig jaar zijn we anders georganiseerd. Voorheen deed elke boswachter alles in zijn gebied, van publieksvoorlichting tot faunabeheer. Nu heeft ieder een specifieke taak en die taak oefen je op meer plekken uit. Mijn specialisme is fauna en toezicht. Ik stuur de jagers aan, onderhoud de wildakkers en organiseer tellingen. Ook let ik erop dat alles volgens de doelstellingen van GLK verloopt. Het wild moet zichtbaar blijven voor het publiek. Zelf vind ik het ook leuk om beestjes te zien tijdens mijn werk.

GLK was en is nog steeds echt mijn clubje. Ik vind het mooi wat we doen, en hoe we het doen. Mijn werk is mijn passie. Als je ’s morgens de herten rustig op de hei ziet staan. De akkertjes die er mooi groen bij liggen. Het jonge spul dat geboren wordt… prachtig!"

'Speciale band met
kasteel Hernen'

Ton Rothengatter,
vrijwillig fotograaf

"Nadat ik 45 jaar met plezier had gewerkt in de geestelijke gezondheidszorg en de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking wilde ik iets heel anders gaan doen. Het liefst iets met cultuur, geschiedenis, natuur en fotografie. Een paar weken na mijn pensioen klopte ik bij GLK aan en werd ik aangenomen als medewerker voor kasteel Hernen en bezoekerscentrum Leur. Ik kon mijn geluk niet op!

Op het kasteel ging ik rondleidingen geven. In Leur was ik vervangend beheerder en bakten we brood en banket in de historische takkenbosoven. Aangezien ik altijd een camera bij me had, maakte ik ook foto’s als er iets te doen was. Dat bleef niet onopgemerkt. Een jaar of zes geleden ben ik daarom ook toegetreden tot het clubje vrijwillig fotografen en kom ik op allerlei plekken.

Vorig jaar liep mijn contract als kasteelmedewerker af. Dat vond ik prima. Ik werd zeventig, een goed moment om het stokje door te geven aan een nieuwe generatie. Ik doe nog steeds wel rondleidingen op het kasteel en als er evenementen zijn dan spring ik bij als EHBO-er.

Met fotograferen blijf ik ook lekker bezig. Het vastleggen van het moment fascineert me. Landschappen, planten en dieren doe ik ook wel, maar het liefst maak ik foto’s van mensen. Even een praatje maken, iemand op zijn gemak stellen… dat gaat me goed af. Op kasteel Hernen heb ik een expositie met foto’s die ik zoal op het kasteel heb gemaakt.

Het is fantastisch dat ik na mijn werkzame leven zo intensief met GLK bezig mag zijn. De organisatie houdt prachtige gebouwen, tradities en natuur in stand. Het essentieel is dat er iemand is die daar op let. We wonen hier zo dicht op elkaar… Ik ken heel veel prachtige plekken in Gelderland, maar met kasteel Hernen heb ik in de loop der jaren een speciale band gekregen."

‘Naar buiten gaan en bereikbaar zijn!’

Willem de Beaufort, voormalig voorzitter Raad van Advies

“Mijn wieg stond in Voorst en mijn jeugdjaren heb ik vooral in Gelderland doorgebracht. Daarna heb ik op andere plekken gewerkt. Na mijn pensionering bij Staatsbosbeheer werd ik voor van alles en nog wat benaderd, maar ik wilde graag nog iets doen in mijn geboorteprovincie. Toen de toenmalige directeur van GLK, Jeanine Pijl, mij voor de Raad van Advies benaderde, zei ik meteen ja.

In Wageningen studeerde ik bosbouw voor de gematigde zone, met als bijvakken  plantenecologie en vegetatiekunde. Mijn achtergrond is dus ‘zwaar groen’, maar ik ben daarnaast ook financieel-economisch onderlegd. In de Raad van Advies heb ik altijd bepleit dat GLK zo veel mogelijk op eigen benen moet staan. Gewoon nuchter en zakelijk aan de slag, niet wegzakken in een of andere ideologie.

GLK beheert zowel natuur als erfgoed. Dat is waardevol en je bent financieel minder kwetsbaar, want je hebt verschillende bronnen van inkomsten. De kastelen hebben wat dat betreft best een uitdaging, maar ze vormen wel een perfecte poort naar de omgeving. Het is de kunst om het unieke product van GLK goed te vermarkten.
Ik heb er alle vertrouwen in, want er liggen mooie kansen. Bos en natuur met al hun functies zijn een belangrijk onderdeel van de duurzame economie. Mensen hebben behoefte aan recreatie en bezinning. GLK kan daaraan bijdragen, bruggen slaan tussen de mens en de natuur. Daarvoor is belangrijk dat je bereikbaar bent en veel naar buiten gaat. Daar moet het gebeuren, niet op kantoor.”

‘Het past goed bij hoe wij het ook zien’

Yvonne van Heck uit Ede,
donateur

“Mijn ouders wonen in Emst en zijn al jaren donateur. Ze weten uiteraard dat we erg van de natuur houden. Het leek hen een goed idee om ons ook kennis te laten maken met het donateurschap van GLK.

Nadat we aangemeld waren, ontvingen we een uitgebreid kennismakingspakket met een welkomstbrief, het tijdschrift, de beleefgids, het meerjarenbeleid en kaarten om leuke activiteiten te ondernemen. Ik moet eerlijk zeggen dat er van die activiteiten nog niet veel terecht is gekomen. Een kasteel hebben we ook nog niet bezocht. Met kinderen van 15, 12 en 6 zijn de weekends al snel ‘volgeboekt’.

Wel heb ik het blad gelezen en de beleefgids bestudeerd. Ik was verbaasd om te zien welke gebieden er allemaal bij horen. Zelfs kwam ik erachter dat de prachtige gebieden bij ons in de buurt waar we vaak komen, ook van GLK zijn. In de meerjarenvisie las ik over het over de aanpak en het achterliggende beleid. Het is allemaal goed doordacht en veel professioneler dan je in eerste instantie zou denken.

We houden erg van de natuur. Door de kennismaking zijn we nog meer gaan beseffen hoe belangrijk het is dat het landschap en erfgoed behouden blijven. Door de achtergrondinformatie die je erbij krijgt denk je: hé, dat past goed bij hoe wij het ook zien. Toen eind vorig jaar de vraag kwam of we het donateurschap permanent wilden maken, twijfelden we dan ook geen moment. Het was een logisch vervolg, met dank aan mijn ouders.”